Podczas przeprowadzonej w dniach 29 – 30 listopada br. Gminnej Zbiórki Żywności zebrano ok. 1 200 kg produktów żywnościowych, w tym:
cukier - 241 kg
makaron - 141,50 kg
ryż -131 kg
kasza - 40 kg
mąka - 160 kg
kawa - 16 kg
herbata - 9 kg
słodycze / ciastka, czekolady, cukierki itp./ - 126 kg
bakalie 16 kg
konserwy, puszki: / mięsne, owoce, warzywa/ - 150 kg
olej, mleko, soki – 174 l.
Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej składa serdeczne podziękowania wszystkim zaangażowanym w zbiórkę organizacjom i stowarzyszeniom oraz mieszkańcom za hojność i ofiarność, a właścicielom sklepów Lewiatan w Kaniowie i Bestwince oraz Roll w Bestwinie za umożliwienie jej przeprowadzenia. Z zebranych produktów zostaną wykonane paczki, które GOPS przekaże najbardziej potrzebującym, aby godnie mogli spędzić Święta.

Wzruszenie i duma towarzyszyły dzisiejszej uroczystości odsłonięcia tablicy i otwarcia wystawy upamiętniających Honorowego Obywatela Gminy Bestwina, doktora nauk medycznych, śp. Franciszka Magę.
W sali sesyjnej zabrakło krzeseł, aby pomieścić wszystkich, którzy z potrzeby serca przybyli do Urzędu Gminy, aby być świadkami podjęcia przez Radę Gminy uroczystej Deklaracji Rady Gminy Bestwina w sprawie umieszczenia tablicy pamiątkowej na budynku Ośrodka Zdrowia poświęconej śp. dr. n. med. Franciszkowi Madze. Więcej zdjęć TUTAJ
Wójt, Artur Beniowski, odczytał uzasadnienie dla podjęcia Deklaracji. Oto jej treść:
Dr nauk med. Franciszek Maga (ur. 6.12.1923 – zm. 12.06.2017)
Dyplom lekarza uzyskał 18 listopada 1952 roku w Akademii Medycznej w Krakowie. Rok ten stał się zarazem ważnym wpisem do historii Bestwiny, ponieważ odnotowane zostało w niej nazwisko pierwszego w jej dziejach lekarza. Tu się urodził, tu była jego ojcowizna, gdzie zdobywał podstawowe elementy wychowania religijnego i obywatelskiego. Tu nauczono go szacunku do Boga, ludzi i ideałów kształtujących sylwetkę właściwego członka narodowej społeczności, czemu wielokrotnie dawał dowód. Zawsze z życzliwą ciekawością śledził przeszłość swoich przodków, skąd czerpał wiarę i siłę do życia. Nigdy nie wydawała mu się obojętna żadna ludzka, społeczna sprawa. Swoje zaangażowanie przejawiał w każdej sytuacji. Wielką gotowość pomocy wykazywał w czasie okupacji podczas wysiedlania księży z plebani, palenia parafialnych ksiąg i dokumentów. Ukradkiem przed konfiskatorami majątku gołymi rękoma wyciągał z ognia stare, opasłe tomiska i walczył o ich uratowanie, wiedząc, że są dowodem tożsamości na istnienie całych pokoleń i stanowią wiekowy zapis urodzeń i zgonów.